بحران برق ایران و سرمایه‌گذاری دیرهنگام در خورشیدی

سیستم برق ایران در تأمین تقاضا با دشواری روبه‌رو بوده است. بر اساس ارزیابی مجلس ایران که در گزارش آمده، در تابستان ۱۴۰۳ تقاضا به حدود ۸۰ گیگاوات رسید در حالی که عرضهٔ در دسترس حدود ۶۲ گیگاوات بود. افزایش تقاضا در زمستان برخی نیروگاه‌ها را به سوزاندن مازوت واداشته و قطعی‌های برنامه‌ریزی‌شده خانوارها و کارخانه‌ها را تحت تأثیر قرار داده است. رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی تهران گفت برخی کارخانه‌ها معادل ده روز کاری در ماه را از دست داده‌اند.

برای کاهش فشار، مادهٔ ۱۶ قانون جهش تولید دانش‌بنیان مصرف‌کنندگان صنعتی بالای ۱ مگاوات را ملزم می‌کند در سال ۱۴۰۱ یک درصد برق خود را از تجدیدپذیرها تأمین کنند و این سهم تا ۱۴۰۶ به ۵ درصد برسد. صندوق توسعهٔ ملی می‌تواند تا ۸۰ درصد سرمایه‌گذاری پروژه‌های واجد شرایط را پوشش دهد و بانک مرکزی گفته تا مرداد ۱۴۰۵ حدود ۱٫۷ میلیارد دلار برای پروژه‌های تجدیدپذیر اختصاص داده است.

تحریم‌ها همچنان بانکداری، بیمه، حمل‌ونقل و دسترسی به ارز خارجی را محدود می‌کند و بیشتر پنل‌ها از چین می‌آید. ظرفیت تولید داخلی ایران تنها ۰٫۷ گیگاوات تجهیزات است، هرچند ساتبا خرید تضمینی ۲ گیگاوات پنل ساخت ایران و تأمین مالی برای تولیدکنندگان را وعده داده است.